زندگینامه امام خمینی (ره)

امام خمینی بنا بر مشهور در تاریخ بیستم جمادی الثانی 1320 (ه.ق) (اول مهر 1281 شمسی) مصادف با سالروز میلاد مسعود بانوی بزرگ اسلام، حضرت فاطمه (س) در شهرستان خمین دیده به جهان گشود. پدر او آیت الله شهید سید مصطفی موسوی فرزند برومند علامه جلیل ااقدر سید احمد موسوی- است که بنا به گفته بعضی از خاندان جلیل صاحب عبقات الانوار می باشند. مادر امام خمینی بانو هاجر زنی از خاندان علم و تقواست. امام در ماه های اول عمر تحت سرپرستی عمه عزیزش (بانو صاحبه) و مادر بزرگوارش قرار گرفت و در دامن پاک آن دو بانوی پرهیزگار پرورش یافت. در 16 سالگی عمه و پس از مدتی مادر مهربانشان را از دست دادند. اما این رنج ها، اندوه ها و سوگ های ناگهانی و توانفرسا به جای این که امام (ره) را از پای درآورد از او انسانی کارآزموده و ورزیده ساخت (روحانی، 1381).

حضرت امام (ره) از سنین کودکی و نوجوانی با بهره گیری از هوشی سرشار، قسمتی از معارف متداول روز و علوم مقدماتی و سطح حوزه های دینی، از آن جمله ادبیات عرب، منطق و فقه اصول را نزد معلمین و علمای منطقیه (نظیر آقا میرزا محمود افتخار العلما، مرحوم میرزا رضا نجفی خمینی، مرحوم آقا شیخ علی محمد بروجردی، مرحوم آقا شیخ محمدگلپایگانی و مرحوم آقا عباس اراکی و بیش از همه نزد برادر بزرگش آیت الله سید مرتضی پسندیده) قرار گرفت و در سال 1298 ه.ش عازم حوزه علمیه اراک شد. اندکی پس از هجرت آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی (ره)، امام خمینی (ؤه) نیز رهسپار حوزه علمیه قم گردید و به سرعت مراحل تحصیلات تکمیلی علوم حوزوی را نزد اساتید حوزه قم طی کرد که می توان از فراگرفتن تتمه مباحث کتاب مطول (در علم معانی و بیان) نزد مرحوم آقا میرزا محمد علی ادیب تهرانی و تکمیل دروس سطح نزد مرحوم آیت الله سیدمحمدتقی خوانساری و بیشتر نزد مرحوم آیت الله سید علی یثربی کاشانی و دروس خارج از فقه و اصول نزد زعیم حوزه قم آیت الله العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی (ره) نام برد. ایشان همزمان با فراگیری فقه و اصول نزد فقها و مجتهدین وقت به فراگیری ریاضیات و هیئت و فلسفه نزد مرحوم حاج سیدابوالحسن رفیعی قزوینی و ادامه همین دروس به اضافه علوم معنوی و عرفانی نزد مرحوم آقامیرزا علی اکبر حکمی یزدی و عروض و قوافی و فلسفه اسلامی و فلسفه غرب نزد مرحوم آقا شیخ محمدرضا مسجدشاهی اصفهانی و عالیترین سطوح عرفان نظری و عملی به مدت شش سال نزد مرحوم آیت الله آقامیرزا محمدعلی شاه آبادی پرداخت (انصاری، 1386).

حضرت امام (ره) طی سال های طولانی در حوزه علمیه قم به تدریس چندین دوره فقه، اصول، فلسفه و عرفان و اخلاق اسلامی در مدرسه فیضیه، مسجد اعظم، مسجد محمدیه، مدرسه حاج ملاصادق، مسجد سلماسی و... همت گماشت و در حوزه علمیه نجف نیز قریب سیزده سال در مسجد شیخ اعظم انصاری (ره) معارف اهل بیت و فقه را در عالیترین سطوح تدریس نمود و برای نخستین بار مبانی نظری ولایت فقیه را در چندین جلسه تدریس نمود (همان: 9).

مبارزات ایشان از نوجوانی آغاز و سیر تکاملی آن به موازات تکامل ابعاد روحی و علمی ایشان از سوی دیگر در اشکال مختلف ادامه یافته است و در سال های 1340 و 1341 ماجرای انجمن های ایالتی و ولایتی فرصتی پدید آورد تا ایشان در رهبریت قیام روحانیت ایفای نقش کند و بدین ترتیب قیام سراسری روحانیت و ملت ایران در 15 خرداد سال 42 با دو ویژگی برجسته یعنی رهبری واحد امام خمینی (ره) و اسلامی بودن انگیزه ها، شعارها و هدفهای قیام سراسری آغاز شد و بعدها تحت عنوان نام «انقلاب اسلامی» در جهان شناخته و معرفی شد (همان: 10).

امام خمینی پس از ده سال رهبری نظام جمهوری اسلامی و استقرار و استمرار نهادهای آن و ایستادگی در هشت سال جنگ عراق علیه ایران و مقاومت در برابر نظام سلطه در صحنه بین المللی و بحران های ناشی از دخالت آن، سرانجام در 14 خرداد 1368 بدرود حیات گفتند.

موضوع : زندگینامه بزرگان ,